Piczo

Log in!
Stay Signed In
Do you want to access your site more quickly on this computer? Check this box, and your username and password will be remembered for two weeks. Click logout to turn this off.

Stay Safe
Do not check this box if you are using a public computer. You don't want anyone seeing your personal info or messing with your site.
Ok, I got it
ukann
          sicocxles gachuqeb              

      daxuche tvalebi daxuche
sinatle yvelapers apuchebs
sibnele matrobs da machumebs
ar ginda?... cxovrebas gachuqeb
tvalebze shegaxeb cxel tuchebs
es kocna tkivilebs ayuchebs
gtxov sheni tvalebi machuqe
da sheni titebi machuqe
da sheni sizmrebi machuqe
da sheni alersi machuqe
ugono cutebi machuqe
dila da sagamo machuqe
da am yvelapris sanacvlod
darchenil sicocxles gachuqeb
daxuche tvalebi daxuche
sinetle yvelapers apuchebs
daxuche tvalebi daxuche
sinatle yvelapers apuchebs
                  * * *
me minda gavcuro ocnebis zgvebshi
me minda vicxovro ocnebis gzebshi
me minda gaverkve am chems grdznobebshi
da minda gavigo ra aris shenshi?
                                * * *                    
                chemma piqrebma sheni panjara
                shemoago da shemoipara
                rom daginaxa tkbilad gedzina
                chumad gakoca da gaipara
                                  * * *
                      me shen miyvarxar sul ertia
                      ratom an ristvis, me arasodes
                      michuqnia es guli sxvistvis
                                  ***                              
              sheni monatreba chemi gimilia
              sheni mcuxareba chemi tkivilia
              sheni tvalebia chemi bediscera
              da es ertad yopna gmertma
                                dagvacera
Ar Meshinia Qveynad Arafris!
Mxolod Gmertis Da Sheni Dakargvis!
Me MInda Cashi,Me Minda Gmerttan...
Magram Manamde Me Minda Shentan,
Me Vnaxe Mtvare,Vikavi Mzestan!
Magram Koveltvis Mindoda Shentan!!!
Rogorc Yoveltvis Isev Momenatre
Isev Shen Gnatrob
Isev Shen Geli
Isev Vloculob Rom Iyo Chemi
Isev Camomcda Miyvarxar Metqi
Isev Shen Surats Vesaubrebi
Isev Agorda Piqris Morevi
Isev Adidda Mdinare Cremlis
Isev Chamesmis Sheni Churchuli
Isev Momdis Sheni Surneli
Isev Gamochnda Caze Grubeli
Isev Gadavshale Sevdis Purceli
Me Ushenobas Ver Veguebi
    yurebas damiSli? tvalebi Cemia ferebas   damiSli?
    xelebi Cemia kocnas damiSli?
    tuCebi Cemia siyvaruls damiSli?
    aragrcxvenia?
Never say " I love you" if you really don't care
never talk about feelings if they aren't really there
never hold my hand if you gonna break my heart
never say you are going to... if you don't plane to start
never look into my eyes if all you do is lie...
never say "hi" if youy really mean goodbye
if you really mean forever then say you will try
never say forever because forever makes me cry!...
ramdenadac gavige giyvars bichi magari,
rom icode siyvaruls moakvs didi zarali,
aravin ar sheiyvaro iseirne velze
tavisuplad yvela bichi daikide pexze
gaxsovs rodesac satrpos archevdi
is gverdit gedga, verc ki amchnevdi,
ise moxdeba erts gaabrazeb mere wava da verc daapaseb,
gagikvirdeba netav ra iyo? guli waigo,
chemi sityvebi male axdeba,
vinc imsaxurebs is ver pasdeba ar daapaseb? arc dapasdeba
chumad sharagzas wava gacdeba...
mashin rodesac cxovrebaze shen xels chaiknev
wutit sheyovndi, me gamixsene nu atirdebi
da shen mixvdebi, rom qveyanaze arsebobs vigac
visac uyvarxar vinc shen gagmertebs visac schirdebi
gana cotaa mocimcime varskvlavi caze
gana cotaa lamazi bichi am qveyanaze
magram simartlerom gaigo sakutar tavze
me shen miyvarxar ar shemidzlia gagcvalo sxvaze
sheni siyvaruli santlad amintia,
sheni siyvaruli tadzrad amigia,
xatis win dachoqils bevrjer milocnia,
shentvis ocnebashi bevrjer mikocnia
suli meyineba ise menatrebi,
tvalebs ushenoba cremlad dasdebia
viic sul bolomde ase meyvarebi
me xom shens tvalebze guli damrchenia
ragac mindoda metkva,
ragac utkmeli damrcha,
guli yvelaze metad
im ragacaze damwyda
gogo: lamazi var?
bichi: ara
gogo: rodesme gamielvebia shens azrebshi?
bichi: ara
gogo: mogwonvar?
bichi: ara
gogo: gindivar?
bichi: ara
gogo: chems gamo ragacas gaaketeb?
bichi: ara
gogo: cxovreba girchevnia tu me?
bichi: cxovreba
gogo tirilit gaikca... guli sashinlad hkonda natkeni! bichi daedevna, xelit daichira da utxra: lamazi imitom ar xar rom mshvenieri xar, imitom ar gagielvebia chems azrebshi, rom sul chems ocnebebshi xar, imitom ar momwonxar rom miyvarxar! imitom ar mindixar rom mchirdebi! rom mimatovo imitom ar vitireb rom movkvdebi! shentvis raxacas imitom ar gavaketeb rom yvelapers gavaketeb! sicocxles imitom avirchev, rom shen xar chemi sicocxle!!!
rit shemiyvarda sheni tvalebi
ertxel gakoce da amatire
cremli madineguli matkine,
me siyvarulis deda vatire
chemi sxovreba shenze pikria,
amaze odesme tu gipiqria?
shen chemi cxovrebis ocneba dagarqvi
radgan lamazi piqrebi wamartvi
I'm sorry for those tears i cried,
i can't help but wonder why
every time you looked me in the eye,
i think about it and want to die,
if you meant it don't just leave,
please stay and comfort me
ras miyureb egre nazi tvalebit
kmara meti vegar amitania
shens siyvaruls gulma kari gauxo
vitanjebi shentvis didi xania
I don't realize how much i need you
love you all the time and never leave you
the love we share your touch,
the special feeling that i feel when we are together...
nothing makes me happier than being with you,
you are in my heart always I love you!!!
chemi guli sheni guli
jachvit aris gaadbmuli
da zed oqros asoebit
aweria siyvaruli
me am sagamos leqsit gagatbob
shen siyvarulis kvamli dagatrobs
dges siyvaruli agirevs pikrebs
exla ki gisurveb me lamaz sizmrebs
qari rom viyo agekidebodi,
pikri rom viyo geamborebodi,
bavshvi rom viyo gagebutebodi,
mere movidodi, chagexutebodi
ar megona shemiyvardi uecrad,
am siyvaruls vexar malavs tvalebi,
ise uceb shemoprindi chems gulshi,
titkos am guls sul ar hkondes karebi
varskvlavi tiris mtvare amshvidebs
me rom vitiro vin damamshvidebs
minda amixsna vin xar? ra xar? mze xar?
mtvare xar? ca xar? gza xar? zxva xar?
tu msoplios shvidi saocreba xar?
me ki erts getyvi magrad miyvarxar!
shen rom esemess ar mwer
guli sevdit mikvdeba
es mesiji chemi kargo 6 tetri mijdeba
netav rodis megirseba vnaxo sheni tvalebi
torem ukve damedo jeoselis valebi
siyvaruli ar vicodi ra iyo,
rom gavige guli orad gaiyo
siyvaruli axalgazrdas valia
shemiyvardi eg ra chemi bralia
chemi kocna gakvs vali,
sheni ckerit var mtvrali
vegar mogashore tvali
sul sxva xar rogorc bali
rodesac pirvelad chavxede tvalebshi,
vipikre lamazi tvalebi hkonia,
me ra vicodi mi lamaz tvalebs
ra damgupveli dzala hkonia
sami ram miyvars cxovrebashi: mze erti dgistvis, mtvare erti xamistvis da shen mteli cxovrebistvis
shevdivar tadzarshi da vanteb santels,,
tan vimeoreb shens lamazs saxels,,
gmerts vexvetebi manaxe male,,
titebze vitvli shexvedris tamebs...
"shen" gsurs gaigo me tu vin miyvars,,
amis gageba ar aris dzneli,,
kargat dabiqrdi da taikitxe,,
tviton am leqsis sityva pirveli!!!!
ar daijero sityva "miyvarxar",,
amas bichebi yinulze teren,,
mova zapxuli,tovli dadneba da
siyvarulic yinvas gahyveba.....
"asjer" avante santeli,
"asjer" chamiqro qarma,
"asjer" gitxari miyvarxar,
"asjer" mitxari ara!!
ერთხელ დედამიწაზე ყველა ადამიანურმა გრძნობამ და თვისებამ ერთად მოიყარა თავი.
სიგიჟემ თქვა: დამალობანა ვითამაშოთო. დაიწყეს დამალვა! სიმარლე არ დაიმალა, მაინც მიპოვიანო. სიცრუე ცისარტყელაში დაიმალა, სინამდვილე_ოკეანეში, სიზარმაცე ყველაზე ახლოს დაიმალა. თავისუფლება ნიავს ამოეფარა, სიკეთე კარგახანს სხვას უთმობდა ადგილებს! რწმენა ზეცაში აიჭრა, შური კი სხივში მიიმალა. სიყვარული სადაც მივიდა ყველგან დაკავებული იყო. ბოლოს ლამაზი ვარდის ბუჩქი იპოვა და შიგ დაიმალა. დაიწყო სიგიჟემდე დამალული გრძნობების ძებნა. ყველა იპოვა... სიყვარულის გარდა, ბოლოს ვარდის ბუჩქი გადაწია და კივილის ხმა გაიგო... სიყვარულს ეკლებზე დაეჭრა თვალები და დაბრმავდა...მას შემდეგ დედამიწაზე სიყვარული, სიგიჟეს ხელჩაკიდებული დაყავს!
მე მონატრების სადღეგრძელო მინდა დავლიო,   დამეთანხმებით მონატრების ვინც იცის ფასი, ვინც შეხვედრია მონატრებით ცრემლის ალიონს და ამ ცრემლებით ავსებული შეუსვამს თასი,   მე მონატრების სადღეგრძელო მინდა დავლიო, და მათიც ვისაც მონატრებით ქვეყნად უვლია,   მე სიყვარულის სადღეგრძელო მინდა დავლიო, რამეთუ თავად მონატრება სიყვარულია...
სევდა, მწუხარება, კოცნა სიხარული, აი ეს ყოფილა თურმე სიყვარული..."
***
მე არ ვწერ ლექსებს... ლექსი თვითონ მწერს,
ჩემი სიცოცხლე ამ ლექსს თან ახლავს.
ლექსს მე ვუწოდებ მოვარდნილ მეწყერს,
რომ გაგიტანს და ცოცხლად დაგმარხავს.

მე დავიბადე აპრილის თვეში,
ვაშლების გაშლილ ყვავილებიდან,
მაწვიმს სითეთრე და წვიმის თქეში
მოდის ცრემლებად ჩემს თვალებიდან.

აქედან ვიცი, მე რომ მოვკვდები,
ამ ლექსს რომ ვამბობ, ესეც დარჩება,
ერთ პოეტს მაინც გულზე მოხვდება
და ეს ეყოფა გამოსარჩლებად.

იტყვიან ასე: იყო საწყალი,
ორპირის ფშანზე გაზრდილი ბიჭი.
ლექსები იყო მისი საგზალი,
არ მოუცვლია ერთი ნაბიჯი.

და აწვალებდა მას სიკვდილამდე
ქართული ცა და ქართული მიწა,
ბედნიერებას მას უმალავდნენ,
ბედნიერება მან ლექსებს მისცა.

მე არ ვწერ ლექსებს... ლექსი თვითონ მწერს,
ჩემი სიცოცხლე ამ ლექსს თან ახლავს.
ლექსს მე ვუწოდებ მოვარდნილ მეწყერს,
რომ გაგიტანს და ცოცხლად დაგმარხავს.
ვიცი, დიდი ხანია მელოდები...
ისიც ვიცი, ჩემსავით ოცნებობ თბილ ოჯახზე, ერთგულ მეუღლეზე, ლამაზ შვილებზე...
თუკი მინატრებ, მე აუცილებლად მოვალ შენთან...
მოვალ და თრთოლვით შევეხები შენს ნაზ, თოვლივით თეთრ თითებს,
ჩაგხედავ უძირო ზღვისფერ თვალებში,
მერე კი ჩურჩულით გეტყვი:
"ჩემთვის ყველაფერი შენ ხარ, მე შენით ვხედავ მზეს და ცას, ჩვენ ვერავინ დაგვაშორებს".
მადლობელი ვარ იმ თითოეული წამისთვის, რომელიც შენ მაჩუქე...
მადლობელი ვარ გვერდში დგომისთვის ჭირშიც და ლხინშიც...
მადლობელი ვარ, რადგან მუდამ იყავი ჩემს გვერდით მაშინ,
როცა ყველაზე უფრო მჭირდებოდი...
მადლობელი ვარ ყველაზე მეტად იმიტომ, რომ შენ არსებობ!"
სიყვარული ცხოვრებაში მხოლოდ ერთხელ მოდის...”ეს გალაქტიონის სიტყვებია...როცა ეს გრძნობა იბადება გულში,მთელს შენს ცხოვრებას,ფიქრებს,აზრებს იპყრობს...მთელი შენი ცხოვრება მხოლოდ საყვარელ ადამიანს უკავშირდება...მასთან რაღაც უხილავით ხარ მიჯაჭვული და გასაქანს აღარ გაძლევს...ნამდვილი სიყვარული მარადიულია....ის არასდროს ქრება უკვალოდ და დიდ ტკივილსაც ტოვებს სულში...დიდი დრო და სიძლიერეა საჭირო იმისთვის,რომ სიყვარულით გამოწვეული სიგიჟეების,მძაფრი განცდებისა და ეიფორიებისაგან განთავისუფლდე....ამას იმდენად დიდი დრო სჭირდება რომ ჩვენი ცხოვრების მანძილზე აღარ გვრჩება დრო იმისთვის,რომ ხელახლა შეგვიყვარდეს
შენზე ოცნებებში ფიქრი დამიღლია, ისე შემიყვარდი ვერც კი გამიგია, როგორ მენატრები სხვებმა არ იციან ის, რომ უშენობით გული დაილია, შენზე ოცნებაში უკვე მერამდენედ თეთრად უსასრულო ღამე გაილია,   გიცქერ თვალებში და ძლიერ მენატრები, შენი სიყვარული სულში ამინთია...
როგორ დაგივიწყო, როგორ არ მახსოვდე, როცა სიყვარული შენით შემიგნია?!
ისევ შენზე ვფიქრობ, ვდარდობ, რა ვქნა, უშენობა, რომ არ შემიძლია?!
დილით ნისლივით უხმოდ გამეპარე, შორით დამიძახე, ნუ დამელოდები.
ვიცი, წახვედი და აღარ დაბრუნდები, მაინც გზას გავქცერი, მაინც გელოდები.
გული ვერ გელევა, გული ვერ გშორდება.
ცხადში გხედავ და ძილში მელანდები.
ვიცი, არ გახდები ჩემი არასოდეს, მაინც მიყვარხარ და მაინც მენატრები
შეჩერდი, ხელი მომეცი და დაიფიცე!
დაიფიცე, რომ თუ გადმოვხტები-დამიჭერ,
თუ გავბრაზდები-მომეფერები,
თუ ვიტირებ, თვალებში მაკოცებ,
დაიფიცე, რომ გაიღიმებ და დამელაპარაკები, როცა შენი გაგონება მომინდება.
დაიფიცე, რომ ძილის წინ მაკოცებ.
დაიფიცე, რომ დილით არასდროს გამაღვიძებ.
დაიფიცე, რომ მიყიდი ფერად ფანქრებს, ყოველდღე რომ ვხატო ჩვენი სიყვარული.
დაიფიცე, რომ სიცხე თუ მექნება, გამიხსნი ჩემს საყვარელ კომპოტს, დამიჯდები სასთუმალთან და გეჭირება ჩემი ხელი, სანამ არ ჩამეძინება.
დაიფიცე, რომ ჭურჭლის დარეცხვაში მომეხმარები.
დაიფიცე, რომ ხანდახან მაინც შენი ხელით მაჭმევ.
დაიფიცე, რომ მანახებ ოკეანეს და ერთად ვუყურებთ მზის ჩასვლას.
დაიფიცე, რომ ერთხელ მაინც ვიცეკვებთ წვიმაში და ავაჭყაპუნებთ ფეხებს გუბეებში.
დაიფიცე, რომ შენს ძაღლზე და მანქანაზე მეტ დროს დამითმობ ყოველთვის,
და ხანდახან, ღამე რომ გაგეღვიძება, დაითვლი, წუთში რამდენჯერ ფეთქავს ჩემი გული.
დაიფიცე, რა!
მთვარე აღარ ჩანდა...

ერთი კითხვა მაინც არ მასვენებს. ჩვენ მარტონი ვართ მთელს სამყაროში???
შემოქმედი ჩვენს ფანჯარაში იჭყიტება და თვალს მიპაჭუნებს..........."

... იმავე წამს სამყაროს სხვა კუთხეში სხვა წყვილი თითქოსდა მსგავს ფანჯარაში რომელიღაც ვარსკვლავს მიშტერებოდა... მათი ერთად ყოფნა სულ არ გავდა წინა წყვილისას.... არანაირი ხეიბრობა ან კატაკლიზმები მათ ურთიერთობას ხელს არ უშლიდა... და მიუხედავად ამისა ერთ სარეცელზე დასვენებულ ორ შიშველ სხეულს ერთმანეთის ლტოლვა აღარ ეტყობოდათ... ის ძალა რომელის ორ სხეულში ჩასახლებულ სულს მაგნიტივით ერთმანეთისკენ იზიდავს სადღაც გამქრალიყო... სად? რატომ? ეს კითხვა აწვალებდა ორივეს გონს იმ წამს და ორივე ამ კითხვის პასუხს ვარსკვლავიდან წამოსული სინათლის სხივში ეძებდა... თუმცა ისინი ეძებდნენ ცალ-ცალკე ერთმანეთისგან მალულად... თითქოს რამეში ყოფილიყვნენ დამნაშავენი... ან ეგებ იყვნენ კიდეც.... ნეა საშუალო გარეგნობის გოგო ბავშვობაში განებივრებული ეხლაც ასაკის და მიუხედავად მაინც ჭირვეული ხასიათისა გახლდათ... გულით კეთილი მარა უაზროდ ჯიუტი არც თუ ადვილად შედიოდა ხალხთან კონტაქში... მითუმეტეს თუ იმას გავითვალისწინებთ რომ მამამისი - წარსულში გალაქტიკათშორისი უშიშროების კომიტეტის საპატიო წევრი თავისი სამსახურიდან გამომდინარე ისედაც ზღუდავდა შვილის თავისუფლებას.... და ამ შეზღუდვის საკომპენსაციოდ ფუფუნებას არ აკლებდა... ესეც მისი მამობრივი ეგოიზმის შედეგი იყო სინამდვილეში... თვითონ ხო გრძნობდა თავს მშვიდად... შვილის რეალური ინტერესები კი ამ შემთხვევში მეორეხაროსხოვანი იყო... თუმცა ამ ყველაფერს გარკვეულწილად, სიმართლე უნდა ითქვას, გაუცნობიერებლად აკეთებდა მარა ეს მაინც ვერა და ვერ იქცა ნეას თვალში მისი სრული რეაბილიტაციისთვის საკმარ მიზეზად... ამ ყველაფრიდან გამომდინარე ნეას მამისადმი გრძნობას სიყვარულს უფრო ნაკლებად დაარქმევდით... ეს უფრო მოვალეობების, პატივისცემის და აუცილებლობის უხეში ნაზავს წარმოადგენდა... აი პატივისცემა კი ნამდვილად გააჩნდა ნეას მამისადმი სიყვარულისგან განსხვავებით.... მხოლოდ ერთხელ გადაახტა ამ პატივისცემას როცა რინოს სიყვარულით გაბრუებული მამის წინააღმდეგობის და მიუხედავად მალულად მეზობელ გალაქტიკაში გაიპარა და ჯვარი დაიწერა.....
* მე დაჭრილი ვარ, უიარაღოდ, მე შენს სიყვარულს ვერ გავექეცი, ვერ იტყვი ჩემზე გული არ აქვსო. მე გული მქონდა და შენ მოგეცი *
ალბათ ყველას გაინტერესებთ თუ რა არის სიყვარული, როგორია ის,ამის პასუხი მეცნიერებმა წლების განმავლობაში ვერ დაადგინეს,მაგრამ ადამიანები მას თავისებურად ხსნიან... როცა ვიღაცა გიყვარს და თუ მასაც უყვარხარ,სამყარო სხვანაირი გეჩვენება,ამქვეყნად არაფერი გწყინს ყველაფერი გიხარია,თვალები გიბრწყინავს და გგონია რომ ამქვეყნად ყველაზე ბედნიერი შენ ხარ... ის ადამიანი რომელიც გიყვარს შენთვის მზეა,შენ კი მის გარშემო ბრუნავ.ის გათბობს და გეალერსება თავისი სხივებით. ის შენ სამყაროს ცენტრი გგონია, დღე იწყება მასზე ფიქრით და მთავრდევბა ისევ მასზე ფიქრით,ხშირად სიზმარშიც შენი სტუმარია, ძილშიც კი მასზე ოცნებობ. ყველგან და ყოველთვის მისი სახელი გაკერია პირზე,მასზე საუბარი შენთვის ყველაზე სასურველი თემაა,არასოდეს გელევა სიტყვები მასზე სასაუბროთ,ვინც არ უნდა ეცადოს ვერავინ შეგაცვლევინებს მასზე ფიქრს,სხვაზე ვერავიზე შეძლებ ფიქრს. გგონია რომ ყოველთვის ერთად იქნებით, სიცოცხლის ბოლომდე ვერაფერი დაგაშორებთ,მის გვერდით თავს დაცულად გრძნობ და არაფრის გეშინია. სიყვარული ხშირად შენზე ძლიერია,ზოგჯერ არ გყოფნის გულში ადგილი რომ ის დაიტიო, გინდა იყვირო რომ გიყვარს, გგონია რომ ვერავინ ზიანს ვერ მიაყენენებს შენს სიყვარულს, ვერავინ შეეხება, როცა დაცვა გჭირდება ყველაზე ძლიერი ხდები და ყველას შეებრძოლები მთებსაც კი შეძრავ. როცა იჩხუბებთ ფიქრობ რომ სამუდამოდ დაკარგე, ამ დროს გავიწყდება ყველაფერი, სამყარო წყვეტს არსებობას, გახსოვს მხოლოდ მისი სახე, ხმა, შეხება, კოცნა... ამ დროს შენ ყველაზე უბედური ხარ, სიყვარული ამ დროს უფრო მატულობს, სიყვარული ყოველდღე იზრდება არასოდეს კარგავს თავის პირველ მდგომარეობას, არ წყდება, არ უფერულდება, ხუნდება.... პირველი სიყვარული ამ ქვეყნად ყველაზე ლამაზია, ის ყველასგან და ყველაფრისგან განსხვავდება, არ აქვს მნიშვნელობა როდის გეწვევა 10-ის 15-ის თუ 25 წლის ასაკში. ყველაზე ლამაზი ალბათ სიყვარული გარდატეხის ასაკშია, ამ დროს ყველაფერს მწარედ განიცდი, უფრო რომანტიკული და მეოცნებე ხარ, ვიდრე საერთოდ. პირველი სიყვარულის დავიწყება უზომოდ ძნელია თითქმის შეუძლებელი. ყველაფერი ახალია შენთვის: პირველი ცრემლი, პირველი სიხარული, პირველი სითბო, პირველი კოცნა.......
პირველი სიყვარული ყოველთვის შენში რჩება!!!
"რაგინდ შორს ვიყო, მაინც ვიგრძნობ როცა შენ გაიღიმებ...
ვიგრძნობ, როცა შენ ნაღველი გაწევს გულზედ...
ყველა შენი განცდა ჩემზე გადმოდის, რადგან ჩვენ ვართ ერთი მთლიანი, ჩემო
სიყვარულო."
ნურასოდეს დაეჭვდები ჩემს სიყვარულში შენდამი ძვირფასო, იმიტომ რომ, რაც გადის დრო, ეს სიყვარული   დღითიდღე   უფრო იზრდება და ძლიერდება.  
ახლა მე ვგრძნობ თავს ნამდვილად ბედნიერად,  
რადგან ბოლოს და ბოლოს გიპოვე...  
მე შენს ძებნაში დავხარჯე მთელი ჩემი ცხოვრება და ვიცი,  
რომ იგივეს განიცდიდი შენც ჩემს მიმართ...  
მე შენ უსაზღვროდ მიყვარხარ...
სალაღღობო

ხომ ლამაზია ეს ჩემი ცოლი,
მაგრამ მე უფრო ლამაზი მინდა
ატმის ხესავით აფეთქებული და მოქნეული გავაზივითა.

ხომ ლამაზია ეს საქართველო,
მაგრამ მე უფრო ლამაზი მინდა.
ფართოდ გაშლილი და მოხატული
თამარ დედოფლის დარბაზივითა.

კაცის გული ისეთია
ვით მორევი შავი ზღვისა
რაგინდ კარგი ცოლი ჰყავდეს
მაინც ენატრება სხვისა!

დაუკარით რომ ძველ ხანჯალს ელდა ეცეს,
გაისარჯოს და ბრძოლაში დახარჯოს!
გაუმარჯოს საქართველოს მზეს და ზეცას,
საქართველოს ძლიერებას გაუმარჯოს !

დაუკარით ჯერ ხომ სისხლი გვიდუღს ძარღვში
ჯერ ხომ საროს ფოთლები არ დასცვენია,
ჯერ ხომ მცხეთის სვეტიცხოვლის დიდ დაძარში
საქართველოს ცხელი გული ასვენია!

დაუკარით და იმღერეთ ისე მაგრა,
რომ ფილტვები გვეტკინოს და დაგვებეროს!
დაუკარით, რომ ჭაბუკნი ვიყოთ მარად
რომ ცხოვრებამ ვერსადროს ვერ დაგვაბეროს!

დაუაკრით! და იმღერეთ შადიანი
ფიცხელ ომში რომ მღეროდა მაჩაბელი
დაუკარით ძველებური დარდიანი
დაუკარით არწივების ასაფერენი!

ცხრა ლახვარი რომ დამარტყან ცხრაჯერ გულში
მტრის ჯინაზე ცხრაჯერ მწარედ გავიცინებ,
დავიღლები საქართველოს სიყავრულში
სასთუმალზე ერთხელაც არ დავიძინებ!

დაუკარით! მოასწარით თორემ ჰერი...
და სიბერეც ძუ მგელივით მოგვიხტება
დაუკარით ძველებური მოსალხენი
შავგრემანებს შავი ჩოხა მოგვიხდება!

დაუკარით ძველებური ლოთიანი
საათნოვა რომ მღეროდა შაითანთან,
დაუკარით! განა ყველა ლოთი არი ?!
განა ყველა სიყვარულით დაიშანთა?!

დაუკარით ძველებური ლოთიანი,
თორემ დარდი ღრუბელივით გასივდება,
გაფრინდება სიყმაწვილე შფოთიანი,
წრფელი გული ცხელი გული გაცივდება!

ვაჯკაცსა გული რკინისა აბჯარი თუნდაც ხისანი,
თვალნი ქორბულ მხედვანი ზედ მუხლნი შავარდნისანი.

ხომ ლამაზია ეს ჩემი ცოლი,
მაგრამ მე უფრო ლამაზი მინდა
ატმის ხესავით აფეთქებული და მოქნეული გავაზივითა .

ხომ ლამაზია ეს საქართველო,
მაგრამ მე უფრო ლამაზი მინდა,
ფართოდ გაშლილი და მოხატული
თამარ დედოფლის დარბაზივითა.
ვალერიან გაფრინდაშვილი

სენტიმენტალური ტრიოლეტი


ვარ მოწყენილი,ვით ზამთარში ნაზი ბეღურა.
ვით შემოდგომის ღამეებში თეთრი ვერსალი.
შენ სილამაზეს ჩემი ტრფობა ესაფეხურა.
ვარ მოწყენილი,ვით ზამთარში ნაზი ბეღურა,
მე განშორების ცივი თოვლი დიდხანს მეხურა.
ვტიროდი ხარბათ-მარტოობით ნაალერსალი.
ვარ მოწყენილი,ვით ზამთარში ნაზი ბეღურა.
ვით შემოდგომის ღამეებში თეთრი ვერსალი.
ტირი?
_ჰო, ვტირი...
_მერედა რატომ?_ეს მკითხა ქარმა დარჩენილს მარტოდ.
_გიყვარს?
_ჰო, მიყვარს...
_რამ შეგაყვარა_ დამძახის ქარი, მე უფრო მეტად მომაწვა დარდი... ქარი კი
ქროდა დღისით და ღამით, და მეკითხება:
_რად გიყვარს მაინც? თუ მიგატოვა და გიღალატა ის სიყვარულის რაღა ღირსია?
_დამნაშავეა, მაგრამ რა ვუყო, რომ ჩემი გული მხოლოდ მისია...
_პატარა ქალო ნუ გადამრიე აღარ უყვარხარ ის ხომ სხვისია.
_გაჩუმდი ქარო, ნუ ვეყვარები, არ დავუჩოქებ ნება მისია. მაგრამ სიყვარულს
და წმინდა გრძნობებს არავის ვაძლევ სესხად, ნისიად...
უკვე დაბნელდა და სიჩუმეში, ისე გაისმა ქარის ზუზუნი, მტვრის კორიანტელს
ცაში ახვევდა, მოჰქონდა ჩემთან ხეთა ჩურჩული:
_მარტო ის გიყვარს?_ მკითხა ჭადარმა._მარტო იმისთვის ტირიხარ ასე?
ვუწყრებით იმას, ვიმც ამისთანა ძლიერ სიყვარულს დაასამარებს. ვინც შენისთანა
გულის მეუფეს გართობის ფიქრთან გაათანაბრებს.
და ამის შემდეგ ძალიან ხშირად ქარს მოყვებოდა ცრემლების წვიმა, და ჩემთან
ერთად ტიროდა ყველა: ქარი, ჭადარი, მეცა და წვიმაც.
ბოლოს სულ ბოლოს ქალის კივილი გაიგონა...-`ვაიმე
დედა~-დაიწერა ბაგეზე.
თვალები ძვლივს გაახილა...
..უცნობი კედლები_მოთეთრო-მონაცრისფრო.
`სადა ვარ?~_გაიფიქრა... ფიქრი არ დააცალეს თეთრ ხალათიანმა ექიმებმა.
_თვალები გაახილა! ცოცხალია... ცოცხალი!
_გადარჩა?
_სადა ვარ?_ და ვარც თქვა ეს ორი სიტყვა... გონება დაძაბა და გაახსენდა...
მშვენიერი დღე იყო, ღრუბლის ნაფლეთებს შორის მზე იჭყიტებოდა, დილით
მეგობართან წავიდა. არ შეეძლო ვინმესთვის არ გაენდო თავისი სატკივარი. ეგონა რომ
არ ვთქვა გული გამისკდებაო. არავინ დახვდა სახლში. ნელა დაეშვა კიბეზე. არ
თავდებოდა კიბის საფეხურები... მისგან შეუმჩნევლად წამოეწივნენ ფიქრები...
`რა ბედნიერი ვიყავი გუშინ და რა უბედური ვარ ახლა...~_ფიქრობდა გოგონა და
ამ ფიქრებში ქუჩაში გავიდა.
`რა იქნება მომავალში... დამიბრუნდება?!. არა, ამაყია, ზედმეტად ამაყი,
ვერ მაპატიებს, ვერა...~
_გოგონი, ფრთხილად მანქანა!_ უყვირა ვიღაცამ.
მძღოლის შეშინებული თვალები... ტკივილი... ვიღაცამ იკივლა... `ვაიმე
დედა~_ შეაშრა ბაგეზე.
_სამი დღე იცოცხლებს, მერე ვერაფერს შეგპირდებით,_ჩუმად უთხრა ექიმმა
მშობლებს...
რამ გააღვიძა მაინცდამაინც იმ წუთში, ხომ ვერ გაიგებდა ექიმის სიტყვებს...
მაგრამ, ბედისწერა იყო ალბათ ესეც...
_მაშ, სამოცდათორმეტი საათი დამრჩა?! ო, ღმერთო, როგორ არ მინდა სიკვდილი,
არ მინდა ღმერთო, შემიბრალე ნუ გამწირავ...
..ღმერთს არ ესმოდა მისი...
თვალსა და ხელს შუა აკლდებოდა დრო, ორი დღე გავიდა უკვე... ის კი იწვა და
ფიქრობდა, ცდილობდა მის მახსოვრობაში შემორჩენილი ყოველი წამი აღედგინა...
..ღმერთს არ ესმოდა მისი... ანგელოზს რა უნდაო მიწაზე...
`ღმერთო! მაცოცხლე გემუდარები!.. მის უნახავად მაინც ნუ მომკლავ!..~
ღამითაც არ იძინებდა: `ძილი სამუდამო სასუფეველშიც მეყოფაო,~საათს
უყურებდა... გრძნობდა როგორ აკლდებოდა საათები, წუთები, წამები... ყოველ წუთს
თავს აბეზრებდნენ მნახველები, უაზრო კითხვებით ართმევდნენ მისთვის ესოდენ
ძვირფას დროს... გაიღებოდა კარები და ცრემლიანი თვალები... ნუგეში...
`ნუ გეშინია, მალე გამოჯანმრთელდებიო.~ გასულები კი ამბობდნენ: `ვაი შვილო
რა ბავშვი უნდა მოკვდესო!..~
საათს დახედა... სამი საათის სიცოცხლე დარჩენოდა... როგორ უცბად გასულა
დრო... როგორ არ უნდა ახლა ვინმემ შეაწუხოს... კარებმა გაიჭრიალა...
თაიგული... სიშავემდე წითელი ვარდების თაიგული ფარავდა მოსულის სახეს...
`...ჩემი საყვარელი ყვავილები... ნეტავ ვინ მომიტანა?..~ ყვავილებს შორის
ნაცნობ თვალებს წააწყდა... ის უხერხულად იდგა კარებში, მერე გამოერკვა,
მიუახლოვდა... ყვავილებს შორის დაკარგული თვალები დააკავა... სკამი მისწია
ახლოს და დაჯდა...
..ერთხანს დუმილს უსმენდნენ...
..თვალებით ეძახდნენ ერთმანეთს...
..ბოლოს დაირღვა სიჩუმე...

_დღეს გავიგე შენი ამბავი, არ მჯეროდა სანამ ჩემი თვალით არ გნახე...
ბიჭები მაშაყირებდნენ მეგონა... მერე კახამ დაიფიცა... მაინც არ მჯეროდა, ვერ
ვიჯერებდი, ვერ წარმომედგინა... სანამ მოვიდოდი ყვავილები გიყიდე...
გახსოვს იები რომ მოგიტანე?!.
_რა თქმა უნდა...
_ერთად რომ დავდიოდით ხელგადახვეულები?
_მახსოვს...
_გახსოვს ის დღე, სიყვარული რომ აგიხსენი?
_რა დამავიწყებს... მე ყველაფერი გავიხსენე, რადგან ვიცი რომ ხვალ აღარ
ვიქნები...
_მე შენ მიყვარხარ!..
_სიბრალული გალაპარაკებს...
_მე შენ მართლა მიყვარხარ!..
_არ მითხოვია შენთვის შებრალება...
_შენ არ გჯერა ჩემი, მე კი ვიცი, მაგრამ, აი რა...
_არ არის საჭირო, გეხვეწები...
_მე, მეშEნ მიყვარხარ! ღმერთს გეფიცები მიყვარხარ!..
..ისევ დუმილი, არ უნდოდა საათზე დაეხედა, გრძნობდა წუთებიღა დარჩენოდა...
_იცი რაა?
_რაა?
_მინდა, რომ ამ ქვეყნიდან წასულს შენი ტუჩების სითბო გამყვეს!..
..და ტუჩები დაეწაფნენ ერთმანეთს...
..ყვირილმა საავადმყოფო შეძრა...
თეთრ კარებში შესვლას ერთმანეთს ასწრებდნენ ექიმები, მშობლები,
მეგობრები...
ლოგინთან დაჩოქილი ბიჭი გაშეშებულიყო... ცხელი ცრემლები ისე მოსრიალებდნენ
სახეზე, როგორც წვიმის წვეთები მინაზე...
..სიშავემდე წითელ ვარდებს მოეწყინათ უსიცოცხლო ხელებში...
..ტუჩებს ჯერაც შემორჩენოდათ სითბო...
სანთელი იწვის, სანთელი დნება,
ჩემი ფიქრები უკვალოდ ქრება,
ნაღველი ისევ ჩემს გულში რჩება
და ეს ოცნებაც კვლავ ქარს მიჰყვება.

სანთელი დნება და ფიქრი რჩება,
სიქუმე დგება და ღამე კრთება,
ღამის წყვდიადში ცა იძირება
და ეს ოცნება უსიტყვოდ კვდება
მე შენთვის გავჩნდი ოცნებავ ჩემო,
მე შნეთვის ვცხოვრობ პატარა ჩემო,
მე შენთვის მინდა ცხოვრება ჩემი,
მე შენ გპოულობ ჩემ ოცნებებში
unebuad me ulev dards gadamkide,adre me xom arasodes mitiria,mipasuxe tavi rogor shemayvare,nutu cehmze arasodes gipiqria,exla ra vqna grdznoba rogor shevicvalo?mitxar rogor avicruo shenze guli?davichoqeb gmertma iqneb shemicyalos,da villoceb rom gascavlo siyvaruli
მინდა ჩაგიხუტო მაგრად,
მინდა რაღაც გითხრა ყურში,
მაგრამ მე უშენოდ ვდგავარ
და შენს ნაფეხურებს ვკოცნი.

ისევ მომენატრე ძლიერ,
ისევ ამედევნე ფიქრად
ჩუმად გელოდები მაგრამ,
ვაი რომ ვერ გხედავ სიზმრად.

ვიცი უშენობა მომკლავს,
ვიცი დავიღვრები ცრემლად,
მე შენს ნაფეხურებს ვკოცნი
და ფიქრებს მოვყავარ შენთან